Suko, Fyora'yı bilinmeyen bir dünyaya ışınladı. Boşluk sessizdi ama gerçeklik gergindi.
Suko soğuk bir sesle konuştu:
"Demek bana sınır koydun."
Fyora aldırış etmedi. Yüzünde o sinir bozucu sakin ifade vardı.
"Hey Suko. Hayattaki en sevdiğin kişi kim?"
Suko duraksadı. İlk kez.
"Hmm… Annem."
Fyora'nın yüzü şeytani bir gülümsemeyle gerildi. Bir anda gerçeklik büküldü ve Suko'nun annesi ortaya çıktı. Fyora onu zorla diz çöktürdü.
"LAN!"
Suko'nun sesi ilk kez titredi.
"Yapma."
Fyora cevap vermedi. Bir anlık sessizlik oldu. Sonra… her şey bitti.
O an Suko'nun içindeki tüm duygular kapandı. Acı yoktu. Öfke bile yoktu. Sadece boşluk.
Yavaşça yürümeye başladı.
Fyora ilk kez geri çekilmedi ama duraksadı.
Bir sonraki anda Suko sınırsız hızda hareket etti. Vuruşu Fyora'yı savurdu. Evrenler yankılandı. Ardından bir darbe daha. Bir tane daha. Her yumrukta katmanlar kırılıyordu.
Suko havaya sıçradı, iki eliyle indirdiği darbe dünyayı ikiye ayıracak gibiydi. Yere indiğinde Fyora'nın üstündeydi.
"Seni…"
Sesi buz gibiydi.
"…yok edeceğim."
Fyora iyileşmeye çalıştı ama bu kez gecikti. Suko ayağa kalktı, eline baktı. Sonra parmağını kaldırdı ve şaklattı.
O an bir şey değişti.
Fyora artık ölümsüz değildi.
Fyora geri kaçmaya çalıştı.
"Sen… bittin—"
Suko durmadı. Her darbe Fyora'nın varlığını biraz daha söküyordu. Sonunda Fyora dayanamadı ve Tanrı Modu'nu açtı. Etrafı ışıkla kaplandı.
"Buna ne yapacaksın?" dedi Fyora.
Suko'nun yüzü ifadesizdi.
Sonra yükselmeye başladı.
"Sınırsız ile sonsuzun birleşimi…"
"Tanrı Formu."
O an Suko artık boyutlarla tanımlanamazdı. 3D, 6D, ∞D… Bunlar anlamını yitirdi. Yazarların ötesinde, gerçekliğin bile üstünde bir varlığa dönüştü.
Bir sistem belirdi.
♾️ × ♾️ × ♾️ güç yüklendi.
Fyora korkuyla geri çekildi.
Suko konuştu. Sesi her yere aynı anda ulaştı:
"Yer ve gök boyunca… yalnızca bir ben varım."
Bir an sonra Fyora gerçeklikten silindi.
Sessizlik kaldı.
Ve Suko.