Cherreads

Chapter 38 - Chapter 37

Each and everyone around the arena shouted loudly when the announcer announced that the Novel Knights were finally within the underground. Lahat ng mga naroroon ay excited na mapanood ang laban. Who couldn't be? The powerful gangster group in the world will be fighting the second in rank.

"LADIES AND GENTLEMEN, WE ARE ALL HERE TONIGHT TO WITNESS THE UPCOMING FIGHT OF THE TWO TOP POWERFUL GANGSTER GROUPS IN THE WHOLE WORLD. ARE YOU READDDDYYYY???"hyper na hyper na sigaw ng emcee.

"YES!!!!! WOOOOOHHHHHHH!!!" sigaw ng lahat ng nandoon. Gangster or not. They all can't wait.

"LET'S WELCOME THE NOVEL KNIGHTS!!!!"Emcee

**************************************************************************************

I'm smiling widely while I'm watching Lucien and his gang entering the arena. Hindi ko maipaliwanag ang excitement na nararamdaman ko. Nilibot ko ang tingin ko sa paligid. Katulad ko, excited din sila. I look back at Lucien. Tumitig lang ako sa kanya. Hindi ko makuhang ibaling ang tingin ko sa iba, kasi kuhang-kuha niya talaga ang buong atensyon ko. Ey anubey!! Boyfriend ko okay? May RIGHT ako.

As I was saying, I stared at him. He wore a white sando with a black leather jacket, fitted black jeans which were slightly tattered on the knees, leather black boots, and he wrapped his knuckles with a bandage. Idagdag mo pa ang buhok niyang napaka-wild na tingnan ngayon. Hindi gaya dati, in his daily life, na nakaayos palagi. For me, HIS STUNNING!! SO HANDSOME AND COOL!!

I smiled triumphantly. 

HIS MINE NOW!!

"AND NOW, LET'S ALSO WELCOME THE SECOND IN RANK ,THE PHANTOMS!! " sigaw ng emcee nang makita niyang nasa loob na ng open ring ang members ng Novel Knights.

Suddenly, I feel strange. Pinagmasdan ko ang bawat miyembro ng Phantoms. Yeah!! Yeah!! Lahat sila may itsura. But, what is this feeling I am feeling right now? Ang bilis ng pagtibok ng puso ko. Hindi ako mapakali na kung ano.

My gaze went to their leader. His hair is red with black eyes. Matangkad siya at medyo maputi. His face is emotionless, and he's smirking like he knows what will happen tonight. He has a cross scar on his side neck.

Cross scar.

Then it hit me.

I smirked.

Now, now, now. You finally came out, huh? After so many years.

I brought out my phone and browsed through my contacts. When I finally found what I was looking for. I tapped it to call.

"Hai? (Yes?)" asked the person from the other side of the line.

"Scorpio. I want you to follow me guys here. Now. Tell them. " I said sweetly.

**************************************************************************************

"W-why? " I stuttered.

Kinakabahan ako. I know, even how sweet our leader said it, I know there's something behind it.

May nangyari.

"Because . . . we were getting back what we OWNED TO. " sagot ni Lider.

I smirked because of what I heard. Then I unconsciously laughed hard.

"For how many years, huh? " commento ko maya-maya lang.

"Yes." 

"Okay, sasabihin ko na sa kanila. I know, magiging masaya ang mga 'yon. " masayang sabi ko pa.

"Hahaha!! Alam ko yon, Nick. After all, they've been waiting for this time to come."

"You said it!!" I said with a smile.

"For now, do what I've told you. Bye. "

The call disconnected.

"HEY GUYS!! WE'RE GOING TO THE PHILIPPINES NOW SO PACK THE THINGS YOU NEED." Sigaw ko sa kanila.

Tiningnan lang nila ako nang naguguluhan na ekspresyon.

I signed.

"Rain called. " sabi ko sa kanila after that sign.

"What did he say?" masayang tanong ni Misha habang lumapit siya sa akin at inalog AKO. >_<

Inilagay ko ang kamay ko sa noo niya at itinulak ko nga palayo sa akin. Ano ba yan!! Mahigpit pa rin ang pagkakahawak niya sa akin. 

I heard a chuckle that came from one of them. Then Hunter came forward, palapit sa kinaroroonan na min as he pulled Misha off of me.

Misha hugs Hunter, who already has slight tears in his eyes.

"Hunter, he's mean to me!!" nagsusumbong na sabi ni Misha habang itinuturo niya ako. Naku na man. Nagsumbong pa.

Hunter smiled dotingly at Misha. After that, he wrapped Misha within his embrace.

"Shhh. . . it's okay. . okay? Kaw kasi. . . alugin mo ba na man." masuyong sabi ni Hunter. Gamit ang hintuturo niya, pinunasan niya ang mga patak ng luha ni Misha.

Sus, galing talagang umakting ang isa 'to. Jusme. Habang ang isa naman, hay naku, huwag nang magsalita. Haay!!!!

Hindi na sumagot si Misha, bagkus ay yumakap lang siya kay Hunter. For the second time, bumuntong-hininga ako. Tiningnan ko ang iba pa naming kasama. Ramdam ko na hinihintay nila kung ano ang isasagot ko sa tanong ni Misha.

For that, I smiled evilly.

"Our dear Phoenix said that we'll get back what is truly ours!!!! " I said plainly. Emphasizing the latter part.

Ngumiti silang lahat kasi alam na nila ang ibig sabihin niyon. Yun ang pinakaimportante at mahalaga.

Well, it is!!!

Sobrang importante at napakahalaga iyon para sa amin.

Lalong-lalo na. . . Sa KANYA!!!!!

**************************************************************************************

Meanwhile. . . .

Sa underworld. Magkaharap ngayon ang Novel Knights at ang Phantoms. Their faces are all emotionless. Except for Storm. Kasi siya lang ang nakangiti because he's excited. Dahil sa grupo ng Novel Knights, bukod sa happy-go-lucky lang siya, isa pa siyang certified na war freak.

Sa lahat ng Novel Knights members, siya ang unang-una na gustong makipaglaban agad. Gusto niyang laging may nanghahamon sa kanila. But sadly, minsan lang silang tumanggap ng hamon mula sa ibang grupo sa Underworld. For say, thrice a month?

Before the fight, they all bow their heads out of respect.

"FIGHT!!"

The emcee shouted when he saw that both groups had already gone back standing straight and were all ready to fight.

Five vs Ten.

Novel Knights vs Phantoms.

They all prepare themselves for the upcoming fight between them. Unang sumugod ang dalawa sa mga miyembro ng Phantoms. Ang dalawang ito ay may hawak na mga patalim. Knives in their own unique models. Sinalubong sila ni Kennedy whose now holding his daggers and is grinning widely. Sinangga niya ang atake ng dalawa gamit ang mga dagger niya sa magkabilang kamay. Then he attacked them back. He slashed his daggers at the two in a very fast way. Sadly, nasangga nila. 

He kept on attacking. Every slash, he takes one step forward habang ang kalaban niya ay napapahakbang palikod nang patalikod. Habang busy si Kennedy sa dalawa, Ruark and Kaiser started running faster on both sides of the big arena. Ruark to the left and Kaiser to the right. Habang tumatakbo sila sa magkabilang gilid ng arena, sumunod naman sa kanila ang ilan sa mga kalaban nila. Two each!!

Palitan sila ng atake habang patuloy pa rin sila sa pagtakbo kung saan-saan sa buong arena in a fast pace. Kaya, ang nakikita lang ng mga nanonood ay ang pagkislap kapag nakadaupang-palad ang kanya-kanyang sandata ng magkabilang grupo.

But of course, Rain is the exception. He can perfectly see what was happening within the arena. Then he suddenly smiled when he saw that Ruark scratched the face of his opponent, and the blood from it was now running down his face.

"Nice one, Ruark!" Rain whispered.

Ruark, who had good hearing, smiled widely. Then he saluted in the direction of Rain.

Si Lucien at si Sky na natira sa gitna pawang nakatayo lamang. They were both calm and relaxed. Pinapanood lang nila sina Kennedy, Ruark at Kaiser.

"Hindi niyo ba tutulungan ang kasama niyo?" nakakalokong sabi ng leader ng kabilang grupo na kilala ng lahat na si Cross Phantom.

"No need." Lucien answered briefly.

"No need? o hindi niyo kaya?" sagot naman kaagad ng kanang kamay ni Cross na si Phantom Breeze.

"Hmm. Just think whatever you want." sagot na man ni Sky.

Naasar si Breeze sa sagot ni Sky.

"Ano? Simulan na natin?" maangas na tanong ni Breeze.

Hindi sumagot si Sky.

Biglang sumugod si Breeze kay Sky pagkatapos niyang ilabas ang baril niya, then he shot three times at Sky. Si Sky na man na nakatayo lang ay inilabas niya ang pocket knife niya—a gift from Rain noong bumalik siya galing sa Japan—at balewalang ipinangsangga iyon sa mga bala na papalapit sa kanya. Pagkatapos ay sinunod niyang inilabas ang kanyang handgun gamit ang kanyang libreng kanang kamay. Using that, he shot Breeze continuously.

Breeze stepped back and sprinted away, continuously firing his gun at Sky. Unfazed, Sky dashed after him, using only a pocket knife to deflect every bullet flying in his direction. In the heat of the chase, the two eventually moved farther away from their Boss's location.

"Ano na naman ba 'to? " walang ganang tanong ni Lucien kay Cross nang sila na lang dalawa ang natira sa gitna ng arina.

"Wala naman, gusto ko lang na makuha ang rango niyo." sagot ni Cross.

Lucien sneered. Then he coldly said, "Feel free to dream. After all, it's free."

"That so? Tiyak na mangyayari 'yon ngayon. Look around you. " mapagmalaki na sagot naman ni Cross.

**************************************************************************************

Gaya nga ng sinabi ni Cross, nilibot ko ang paningin ko at nakita ko ang mga miyembro ko na 'nahihirapan' na sa kalaban nila. 

I tightened my grip on the katana that I was holding. 

'No. . relax, Lucien. It's all according to your plan.'

'When will this end? I wanted to go home already and enjoy the company of my baby.' Kahit nawawalan na ako ng gana, hindi ako nagpahalata.

"You will pay for this." sagot ko na lang ng may halong 'inis' para wala siyang mahalata.

Naglabas ako ng dalawang maliit at manipis na patalim gamit ang kaliwang kamay ko. Pagkatapos ay binato ko iyon sa kanya, kasabay no'n ay ang pagsugod ko papunta sa kanya, at handa nang iwinasiwas ang hawak kong katana kay Cross. 

Nasangga niya iyon at nakita ko siyang naglabas din ng maliliit na patalim at ibinato rin niya iyon sa akin. 

I quickly shifted my katana to my left hand, holding it in a reverse grip with the blade facing backward. With my free hand, I drew my long dagger just in time to deflect the incoming small knives.

We kept on fighting until my Katana wounded his side.

I stopped when I saw that he fell on the floor.

"You know what? You will never beat us. " I said with a cold tone.

"HINDI!!! " sigaw niya.

Ngumiti ako sa kanya nang mapangutya.

"Look around you. " I said, then I snapped my two fingers.

Nakita ko ang panlalaki ng mata niya nang nakita niyang biglang tumayo ang mga kasama ko na kanina lang ay tumba na. Then my gang mates immediately finished their opponents in the blink of an eye.

I stared at Cross in triumph.

"It's done. " I said coldly. Then I slashed my sword at him.

**************************************************************************************

'Good for you.' I said in my mind.

Hintayin mo ang kabayaran ng ginawa mo CROSS PHANTOM.

Soon!!

You will face our revenge. No one can stop us from doing so. Inangkin niyo lang ang puwestong 'yan dahil pinili naming manahimik. After all, we are the rightful second-ranked in the underworld in the first place. One of the strongest, only second to Novel Knights in the underworld.

More Chapters