Hiyang-hiya pa rin ako ngayon. Hindi sa nakita nila akong halos wala nang suot, kundi sa hitsura ko noong mga oras na iyon. And now, I'm busy chasing that boy. Kanina ko pa hinahanap ang taong yun.
I glance at my wristwatch.
I saw that it's been exactly 6 hours since I last saw him.
I am worried right now for his own sake, lalo pa't may nagma-manman sa kanya. I can't bear to be far away from him right now. I can't bear to lose him. All I want is that he is here, right beside me ALL THE TIME so that I can protect him no matter what.
"Dragon, will you calm down? At magtigil ka nga lang sa isang puwesto? Kami'y nahihilo sa ginagawa mo eh." Saway sa akin ni Sky habang hinihilot niya ang sentido niya.
Oo nga pala, nandito silang lahat kasama ko, pati na ang gang ni Sky. Tumigil ako at tiningnan ko sila. Lahat sila ay hinihilot ang mga sintido nila as if I were giving them a headache.
I snort.
Pati ako, di ko namalayang pabalik-balik na pala ako sa paglalakad.
"Sky, saan ba kasi pumunta si Rain? Kayo ang huli niyang nakasama." tanong ko kay Sky.
"Kanina may tumawag sa kanya. " sabat bigla ni Arvin.
"Tapos, ang reaksyon niya habang kausap ang tumawag sa kanya ay parang gulat na gulat siya at para bang nababahala siya na kung ano. " ani naman ni John.
"Then, noong ibinaba na niya ang tawag, nagmadali siyang naghanda para umalis." Dennis.
"As if it was an emergency." Maximus.
"Noong tinanong ko siya, hindi man lang siya sumagot." pagtatapos ni Sky.
Hinilot ko ang aking sentido.
Ako naman ngayon ang nahilo sa kanila. Dahil sa salit-salit nilang pagsasalita para matapos nila akong sagutin.
Maya-maya ay bumukas ang pinto.
Lahat kami ay tumingin sa nagbukas ng pinto.
Isa sa mga underling ko.
Binigyan ko siya ng malamig na tingin. My infamous Frozen Stare.
"Don't you know how to knock?" malamig ko na sabi sa kanya.
The man paled. Then he spoke, nervously.
"D-dragon. . . .si R-rain nasa f-field siya may k-kasamang mga l-lalaki." utal-utal na sabi niya.
Ang malamig na tingin na ibinibigay ko sa kanya ay nag-level up pa. Naging FROZEN STARE OVERLOAD.
((((((
AUTHOR's NOTE!!!
Gomen, gomen. I mean sorry, wala akong maisip na tawag eh. *laughs* Kabaduyan ko!! Pagpasensyahan niyo na ✌✌✌
))))))))
Naramdaman kong pati ang mga kasama ko ay nabato na sa kinaroroonan nila dahil sa lamig ng tingin ko.
Nasa field si Rain?
At ano daw?
May kasamang LALAKI?
MGA in this case.
Shit!!!!
My green monster wanted to come out now, and I can't fight it.
Nagmadali akong lumabas sa pinto para pumunta sa field. Habang naglalakad nang mabilis, natanaw ko na si Rain KO. Napapaligiran ng mga lalaki. At hindi basta lalaki lang. Mga GWAPONG lalaki. I've never been insecure about my own appearance before. Because I know my own appearance. On what allure it can give. Na kahit makakita siya ng mga gwapong IBANG lalaki ay wala akong PAKIALAM.
But now, seeing Rain talk happily with the boys around him and staring straight at them, natatakot akong IPAGPALIT niya ako sa isa sa mga lalaking iyon. Natatakot akong MAS gusto niya ang mga iyon kaysa sa AKIN. Because you know, their aesthetic is different from mine, add the fact that they have that unique appearance of being foreigners, even the aura. Malay ko ba na mas gusto ni Rain ang mga tipong iyan.
Nakita kong nagtago siya sa likod ng mga lalaking iyon. Unti-unti akong lumapit sa kanila. I know, pulang-pula na ang mukha ko ngayon.
Ganito na man palagi eh. Ang alam ng lahat, pumupula lang ang mukha ko kung galit ako, pero mali sila. Pumupula ang mukha ko kahit anong masidhing emosyon ang nararamdaman ko. Katulad ngayon. SELOS!! Masidhing emosyon yun di ba?
"RAIN!!! NAKITA NA KITA. LABAS NA DYAN!!"
Unti-unting lumabas si Rain sa likod ng mga lalaki.
From here, I can see him shivering. My face softened with that sight. I don't like seeing him like this. Lumapit ako sa kanya. I held his hands gently, then I put those in front of my lips and kissed his hand softly. I hugged him after.
Ipinatong ko ang ulo ko sa leeg niya. Wala na akong pakialam sa mga nakapaligid sa amin.
Naramdaman kong napatigil siya.
Ayaw ko nang maranasan ang sakit na naranasan ko noon. I don't want to feel my heart torn into pieces again.
"Rain, don't leave me. Stay by my side forever. " I whispered.
**************************************************************************************
My heart pounded faster inhumanely. I reached into his hair at banayad ko iyong hinaplos.
Nag-relax na ang katawan ko mula kanina. Nawala na yung naramdaman kong nerbiyos at kaunting takot kung ano ang gagawin ni Lucien sa akin.
"What made you say that Rushell?" I asked softly.
Hindi siya sumagot.
Bahagya ko siyang inilayo sa akin para matitigan ko siya ng mataimtim.
"Didn't you hear what I asked? " tanong ko ulit.
Again.
He didn't answer me.
Nakayuko lang siya, and his bangs covered his face slightly, not allowing me to see his expression.
I put my forefinger and middle finger to his chin.
I gently moved it up for him to face me.
"Tell me!!" I asked softly.
Nag-aalala ako sa kanya.
Ano ang rason na nagbigay sa kanya para sabihin niya sa akin ang mga bagay na iyon?
Ngayon ko lang siyang nakita na ganito ang inaakto niya.
"LUCIEN RUSHELL ANDERSON!! You answer my question in a count of three. ONE. . .TWO.. ..T-----" matigas na utos ko na sa kanya.
Kasi naman. Nawawalan na ako ng pasensya. I wanted to know already.
He doesn't want to talk.
This won't do!!
"B-because I. . . . I am j-jealous. . . a-and-----insecure. " he said with a low enough voice for me to hear only.
I softened because of what I heard.
"And. . . . . I'm scared. . . that you might replace me with someone else and you just abandon me with a broken heart. I don't like to feel that feeling again. " he continued with a broken voice.
After saying that, Lucien hugged me again. But this time. Mahigpit na yakap ang ibinigay niya sa akin.
I hugged him too with the same intensity.
"I will never leave you, my love. Even if I have killed people just to be with you forever. " I reassured him sincerely to comfort him.
I touched his head and caressed it softly to comfort him further.
THAT'S A PROMISE!!
With those words that he said. Alam kong nasaktan na siya. May nanakit na sa kanya NOON.
Kong sino ka man. Humanda ka.
Start to enjoy your remaining life because when I catch you, you will never see the sunlight again!!
Walang karapatan ang sinuman na gawin ito sa MAHAL kong si Lucien. Hindi ko siya matagal nang minahal nang LUBOS para lang saktan siya nang ganito. Pero nang sa wakas ay akin na siya. Na puwede ko na siyang alagaan at ipakita kong gaano ko siya kamahal. That I can spoil him already. Akala ko okay na ang lahat. PERO NGAYON, MALALAMAN KO LANG NA MAY NANAKIT NA SA KANYA. Whoever THAT person is who makes my Lucien like this, I WILL MAKE HER OR HIS LIFE A LIVING HELL. AT WALANG MAKAKAPIGIL SA AKIN PARA GAWIN IYON!!!