Nang nakarating na ako sa airport, agad kong inilibot ang paningin ko sa paligid to spot where my gangmates are. I saw a big crowd slightly far from my place. Grupo ng mga kalalakihan na pinaliligiran ng mga. . .let's just say, HAYOK na babae. Hehehe!! Sorry for my words!! Paano kasi, lahat ng mga babae na nandoon ay nakatingin dun sa mga lalaki na konti na maglalaway na, na parang lulunukin nila ang mga ito.
When I look at the boys na PINAPANTASYA----- yun na lang ang itatawag ko ------- ng mga babae sa paligid, I smiled widely.
Now, there they are.
Pinagmasdan ko sila.
They were all poker-faced. But I know them too well. Sa kabila ng poker face nila, nerbiyos ang kaakibat at konting takot ang nararamdaman nila ngayon. Especially with Misha, Yuri and –--
Yuri?
Ehh?
Ba't pati si Yuri?
Huwag mong sabihin na nahuli na siya ni Nickolai?
Oh well.
That's good news then!!
Pero eto pala ang dahilan kung bakit minamadali nila ako kanina. I chuckled. Naglakad ako papunta sa kanila at para na rin matulungan ko sila. Nang maka-lapit na ako sa kanila---
"RAIN!!! " narinig kong sigaw nila, kaya napatingin ang mga tao sa kinaroroonan ko.
Ano ba!!!!
Agaw atensyon na man ang mga toh!!!!
"RAIN!!!!! WHY ONLY NOW???" sigaw sa akin ni Misha. Agad siyang lumapit sa akin at yumapos siya sa bewang ko.
"Sorry na man . . . . traffic eh. " sagot ko. Habang hinaplos ko siya sa may bandang buhok.
Sumimangot lang siya.
Maya-maya lang ay may humila sa akin mula kay Misha at naramdaman ko na lang na may isang pares ng braso na yumakap sa akin. Nadagdagan iyon ng isa, ng isa pa at ng isa pa. Hanggang sa natumba na ako at napahiga sa sahig dahil sa bigat ng mga tukmol na ito.
"Ahhhh!!! GET OFF ME!!" sigaw ko sa kanila.
Nang na-realize nila na PINIPISA na nila ako ay agad na tumayo sila palayo sa akin and then Knight reached out his hand to me to help me stand up. Tinanggap ko naman iyon. Nang nakatayo na ako, binigyan ko sila ng masamang tingin.
"If I had known that you would just BREAK me, I wouldn't have come here." matalim na sabi ko sa kanila habang binibigyan ko pa rin sila ng masamang tingin. They all gave me a peace sign, and then they were all smiling widely at me.
"Sorry, Boss!!!" sabi nila sa akin lahat.
Buntong hininga ako.
"Tara na. " wika ko na lang.
Lumawak ang mga ngiti nila, then they reached their luggage happily at sumunod sila sa akin.
After several hours---
"Boss, your school is so big. " komento ni Nick.
"And it's beautiful. It's really completely different from our university back at Japan." dagdag ni Tricka.
Umingos ako.
"Beautiful? The question is, how beautiful are the students here? " sarcastic kong sagot.
After kasi na inuwi namin ang mga bagahe nila sa bahay ay pinilit nila akong dalhin sila sa kung saan ako nag-aaral na ngayon. Then here we are.
"Eh? What do you mean? " Kunot-noo na tanong ni Yuri.
"What I mean is. . . .the STUPIDENTS here are . . . . nah. . . . I don't like to talk about them. " sabi ko.
Tinaasan lang nila ako ng kilay.
"By the way, Rain, why are you wearing glasses now? " tanong ni Tricka ulit sa akin pagkatapos ay akmang kukunin niya yung salamin ko pero tinapik ko ang kamay niya. He pouted, then lumingon siya kay Mac.
"Mac., look how bad our Boss is!! " Sumbong ni Tricka kay Mac.
"Just let our leader do whatever trip he has, okay? You come here." sabi ni Mac.
Macrinus reached for Tricka to hug him. Umiling na lang ako. Ai ewan.
Napangiti na lang ako nang makita ko ang landian nina Tricka at Mac.
Uunahan ko na kayo. Tanggap ko silang dalawa. Ano namang magagawa ko kong 'yan talaga ang gusto nila? Na minahal nila ang isa't isa? Might as well accept them with open arms. Ako nga eh, katulad din naman nila. Haha. Also, hindi lang naman sila ang couple na ngayon sa Slayers ko. Tingnan mo itong dalawang lovebirds na 'to.
Wala akong karapatang pigilan sila. All I know is that. . . they are my friends and family. I will always accept and will support them unconditionally.
Even the others. Tanggap nila na in a relationship ang iba sa kanila sa kasama rin nilang member. Yun lang talaga, hindi nila maiwasang mag-react kapag nakita nilang naglalambing ang dalawa.
Teka, naalala ko.
Hindi pa rin nila alam na may boyfriend na ako.
Lagot ako sa mga ito panigurado, kapag nalaman nila.
"RAIN!!!!!! LAGOT KA!!!!! KANINA KA PA HINAHANAP NI DRAGON!!!! " Maya-maya lang ay sigaw ng isang lalaki na hindi ko namalayang lumapit na sa amin.
Sure akong isa ito sa mga underling ni Dragon kasi sa suot niya. Meron doon ang simbolo ng Novel Knights.
I shivered.
Then naalala ko ang huling sinabi ni Lucien sa akin.
FLASHBACK. . .
WHAT HAVE I DONE?
"RAIN!! COME BACK HERE!! YOU'LL PAY FOR WHAT YOU'VE DONE. " Narinig kong sigaw ni Lucien bago pa maisara ang pinto kasi hinila na ako ni Kuya palabas bago pa man ako makatakbo ng sarili ko nang kagustuhan dahil sa kahihiyan
FLASHBACK ENDS. . . ..
OH OH!!!!!!!!
"A-asan siya? " nanginginig na tanong ko.
"Papunta na dito. " sagot ng lalaki
Oh No!! Halah!!! Anong gagawin ko? Lagot ako!!
"Hey, Rain, what's the problem? " tanong sa akin ni Yuri na ngayon lang umimik.
Naalala ko, may side effect pala sa kanya ang pagsakay ng eroplano. Palagi siyang nahihilo at sumasama ang pakiramdam niya palagi. Kaya ayaw na ayaw niyang sumakay ng eroplano. Poor Yuri!!
But. . . hindi yun ang problema.
Waahhh!!
I need to hide!!
"ITAGO NYO AKO DALI!!!" sabi ko sa kanila.
Alam kong naguguluhan sila sa akin, pero inilagay nila ako sa likuran nila. Blocking any view that will expose me.
"RAIN!!! NAKITA NA KITA. LABAS NA DIYAN. " sigaw ni Lucien na pulang-pula na sa galit.╥_╥
Wahhh!!
No choice!!
Dahan-dahan akong umalis sa likod nila para makita ako ni Lucien.
Tumingin ako sa kanya.
ANONG GAGAWIN KO???