Cherreads

Chapter 34 - Chapter 33

*kriiiiiiinnnnngggg*

*boooooooggghhsss*

Aray!!!!

Nyeta na man oh!!

Hinilot ko ang balakang ko na natama sa sahig. Akalain mo ba namang nahulog ako mula sa kama. Huhuhu!! Kawawa naman ako. Ilang araw na akong ganito. Nahuhulog sa kama tuwing tumutunog ang alarm clock. Palagi na lang nagugulat. At pa-laging puyat.

Tsk!!

Kaw ba naman ang biglang sasabihan ng mahal mo na mahal ka rin niya, pagkatapos, sasabihan niyang kayo na. Tapos hindi ka man lang nakapag-react man lang. That's what happened to me. Lucien confessed to me a few days ago. And that was--- fast.

He also claimed that we're in a relationship right now. 

But-- I'm not sure. Yeah!! Yeah!! I know!! I am very much in love with him pero parang ayaw kong maging kami. Come on!! Not that!! It's just that. I am shocked. Confused. And Scared.

Hindi ko maiwasang isipin na—paglalaruan niya lang ako. Na, hindi totoo na mahal niya ako. That all of those words that come from him--- it's all---- lies.

Idagdag mo pa ang lahat ng frustrations ko in receiving all of those attempted assassinations that I've received until now. Kaya naman ay hindi ako makapag-isip nang mabuti. These were all making my head ACHE.

After a while of lazing on my bed, naligo na ako at nag-ayos papasok.

"Awww!! What happened to you? Para kang zombie!! *laughs*" panunukso sa akin ni Kuya Sky, then he burst into laughter.

What the-----. Sinamaan ko lang siya ng tingin.

Tumigil siya sa pagtawa at itinaas niya ang kanyang dalawang kamay na parang sumusuko siya sa pulis.

"Oh! Easy lang, dear. I'm just kidding, yah! Pero seryoso, nangingitim ang paligid ng mata mo, oh. Ang pangit, you know. " dagdag pa niya habang siya's ngumisi pa lalo.

"BWISIT!!! " I exclaimed, then I walked through the door at dumiretso papuntang sasakyan. Pagpasok ko sa sasakyan, ibinalibag ko nang malakas pasara ang pinto ng kotse niya. 

'Sorry buddy, I'm just piss off.' bulong ko habang tinatapik-tapik ang dashboard ng sasakyan. 

Isa pa kasi tong tukmol kong Kuya Sky. Lagi niya akong tinutukso. Geeez!! Nakakainis kaya!! Although sometimes, he's getting jealous and he acts like some kind of abandoned concubine again, kahit bestfriend pa niya si Lucien.

Nang dumating na kami sa school, agad akong lumabas at pumunta sa first subject ko. Habang naglalakad sa hallway, may biglang humila sa akin. Pagtingin ko, si Lucien.

"Hey baby." he said, then he hugged me.

Kumawala ako sa kanya.

"I. . . . ahhh . . . I need to go." sabi ko at madali akong naglakad palayo, na naging takbo para makalayo ako sa kanya kaagad.

He's been like that since that encounter. I'm not gonna lie, I do like that. 

Love that. 

I love what he's doing. Loving him who always hugs me tightly when he sees me. Him calling me baby.

 I'm enjoying it, truthfully. 

*boghs*

"A-aray" daing ko.

May nakabangga kasi ako at, unfortunately, natapon sa akin ang hawak-hawak niyang kape. 

IT'S HOT!!! 

Fuck it!!

Hindi ako magkandaugaga sa pagpunas and I can say that my arms turned red already. Shit fucking hurts!! When I look up to see who bumped me to apologize first, kasi nga alam kong hindi ako tumingin sa dinadaanan ko. I saw the fucking bitch whore, Luella. And she's laughing her ass off pati na rin ang kampon niya.

Geez!! I should know. From the very start, she's the one who hates me so much. Not just because of Lucien, na malapit ako sa kanya, lalong-lalo na ngayon kasi nasa akin ang atensyon niya, but also because of my background. She hates "commoners" like me.

Wala man akong pakialam sa kanya because she's free to think whatever delusion she wants to think. Malaya siyang hindi ako gustuhin kasi hindi ko naman hinahangad na magustuhan nila ako. But I started to hate her because she's acting like she's Lucien's girlfriend. She acts as if she owns him while she's really dont. 

Well, she's in love with MY Lucien. She WANTS him. So I might say she's NOT IN LOVE with MY Lucien REALLY!! She was just OBSESSED with the WEALTHY and PRIVILEGE that MY LUCIEN can give.

Yes!!! 

MY!!

"Pathetic!! Kung sana lang nakinig ka sa akin na layuan mo si Lucien, my loves ko, edi sana maayos sana ang buhay mo. " sabi niya habang nakangisi sa akin.

I just glanced at her coldly, then I stood.

Inayos ko ang nagusot kong damit.

"I see!! Still chasing MY Lucien huh??" sabi ko.

"HE'S NOT YOURS!!!! " sigaw niya sa akin.

"Are you really sure about that?" diin kong tanong sa kanya nang punong-puno ng mangungutya.

"NO!!" pa-deny na sigaw niya.

"YES!!! And your there too. . . napanood mo ang MUNTI naming eksena. *laughs* Poor you! " panunuya ko pa sa kanya ng marahan na boses. Ayaw kong sayangin ang lakas ko sa mga taong kagaya niya lang. 

Tumaas ang kaliwang kamay niya at akmang sasampalin niya ako, pero nasangga ko iyon at sinampal ko siya nang malakas.

Pumapatol talaga ako sa babae. Lalong-lalo na sa mga babeng ayaw na ayaw ko talaga. Nasana'y din ako sa Japan kasi puro palaban ang mga babae doon.

"Don't you dare." I threatened quietly. Just enough for her to hear.

Sa lakas ng pagkakasampal ko sa kanya, napaupo siya. At ngayon umiiyak na siya.

Tsk!!

Who's pathetic now?

"Isusumbong kita sa principal. I'm sure paalisin ka niya dito!" reklamo niya habang umiiyak.

"Go on!!! *laughs*" I said, full of sarcasm.

Wala akong pakialam kung isusumbong niya ako. Sasamahan ko pa siya.

"*laughs* Sasabihin ko kay Lucien na sinampal mo ako. Tiyak aayawan ka na niya. KASI MAHAL NIYA AKO!! "maya-maya lang ay nagmamalaking sabi niya with so much confidence.

My face darkened.

Hinila ko ang kwelyo ng damit niya para mapatingin siya nang diretso sa akin, then I smiled evilly at her.

"Go on!! Sasamahan pa kita. Pero hinding-hindi niya ako iiwan. Kasi, dear, gaya nga ng nasaksihan niyo, he confessed to me first. Mahal niya ako nang totoo. Hindi kagaya sayo. Ni hindi ka nga niya kilala, eh. I am sure of that, dear missy. You're just some unknown, nonexistent clown in his eyes. *laughs* " I directly told her with an indifferent tone in an insulting manner.

Then I laughed hard.

"Once he belonged to me,His already Mine And Mine Alone!! " Pagpapatuloy ko pa sa kanya, then I turned my back and walked away from them.

Habang naglalakad ako, kumirot ang mga braso ko.

Pagtingin ko sa mga braso kong iyon, pulang-pula na ang mga ito. Dahil siguro sa paso kanina. It fucking hurts, I tell you!!

"Rain. Baby." masuyong tawag sa akin ng isang boses. After that, niyakap niya ako sa may bandang likod.

I know it was Lucien.

I just grunted in response. I'm still irritated, so I don't want to talk.

Iniharap niya ako sa kanya, then put his hand on my face.

"Do you hate me, Rain? Don't you love me? " malungkot na tanong niya sa akin.

Kumunot na man ang noo ko.

"What are you saying?" tanong ko sa kanya.

"You heard what I've said."

"No!!" marahas kong sagot sa kanya.

Bumitaw siya at tumalikod sa akin.

"I felt like you don't love me. I felt like you were rejecting me. Iniiwasan mo ako na parang may malala akong sakit. You keep avoiding and avoiding me whenever I come near you, hug you. It hurts. It Really Hurts!!! "he said bitterly.

Oh my god!!!

Nasasaktan ko na pala siya.

Lumapit ako sa kanya. Then I hug him from behind.

"Lucien. It's not that. It's me. I am the problem here. I just keep on rejecting you because I am not sure about your feelings for me. Fine, let me say it to you face-to-face. I---- I love you, Lucien. I admit it. And I'm sorry for what I've been acting these past few days. I'm just shocked, scared, and confused. Hindi ko gustong saktan ka. I guessed I'm done for. I lost to you. You own me now!" mahinahon kong paliwanag sa kanya.

Bigla naman siyang napaharap sa akin.

"Y-you. . . you love me?" tanong niya.

Hinawakan ko ang dalawa niyang pisngi, then I gave him a peck on his cheek. I gently smiled at him, "Yes." 

He smiled happily too. Binuhat niya ako at inikot. At dahil doon, napayakap ako sa leeg niya. I laughed with joy. When he stopped, he held my face using his left hand while his other hand wrapped around my waist--- lovingly.

"I love you, baby."

"I love you too." my smile widened as I replied happily.

Right there and then, he kissed me. I didn't reject it. I even opened my mouth willingly to accept him.

I finally can say that he owns me now. Heart, Body and Soul. Well, that should be in the first place.

Let me say it again. I OWN HIM NOW. HIS WHOLE GLORIOUS SELF!! NO ONE CAN GET HIM AWAY FROM ME FROM NOW ON!!!

More Chapters