Shit!!
Shit!!
Shit!!
Lagot ako kay Kuya Sky.
Kalat na sa buong mundo ang nangyari sa arena, na sa kasamaang palad, nasuntok ako ng Leader ng Tiger Claw, si White Tiger.
Jeezz!!
Nakakainis may kumuha pala ng picture at ginawa iyong post.
"Rain!! Calm down." pagpapa-kalma sa akin ni Hunter.
"Paano ako kakalma? Magagalit sa akin si Kuya. Makakarating panigurado yun sa kanya!!! "nag-he-hysteria na sabi ko.
"Hay naku leader!! Gangster ka!! Natural masusuntok ka. Ano ang akala ng kapatid mo sa'yo? Bulletproof? " sabi na man ni Yuri
Pano na yan. Ano'ng gagawin ko? Dagdag mo pa na may huma-hunting ngayon sa akin. Jeezz!! Alam na rin ng Steel gang na ako si Phoenix. Paano kasi nadulas si Kuya Sky. Uunahan ko na kayo. Di ako galit. Naiintindihan ko naman si Kuya Sky kasi sobrang irritated siya that time. Pero kainis, naalala ko na naman ang problema ko, esh, ayaw kong nagagalit siya sa akin. Hayyy!!
Napatigil ako bigla.
"Quiet. " anas ko bigla sa mga kasama ko habang patuloy akong nakikiramdam sa paligid.
Tumigil na man sila.
After a while, I heard footsteps. Banayad lang yun. Ingat na ingat. At madami.
Inilabas ko ang twin gun ko.
Alam kong alam na ng kagrupo ko kung ano ang nangyayari. Naging alerto na rin sila at inilabas nila ang kani-kanilang armas.
I silently went to the window.
Tumanaw ako sa labas.
Ang dami nila.
Pero--
WE ARE THE SLAYERS!!
Kaya namin yan.
"Misha, you know what to do. Use your favorite rifle and shoot all the ones you see. Hunter, watch their every move, monitor them, and guide us. Tricka and Yuri, I want you in the trees. Take down all the ninjas. Macrinus, you go to the third floor. Knight, second floor. Nickolai, first floor. " Utos ko sa kanila.
"How about you?" tanong sa akin ni Knight.
"Hhmm? Ako? Sa labas. " sabi ko then I smiled
"Now go!! " sabi ko ulit.
Lahat kami, naghiwa-hiwalay na.
Lumabas ako.
Bago pa man ako makalabas--
"Leader, stop for a while. You have three upcoming targets." biglang salita ni Hunter sa air piece ko.
"Yokai!! (Roger) " sagot ko.
Lahat kami merong air piece para sa komunikasyon na min. At gaya nga ng sabi ni Hunter. May nakasalubong akong tatlo sa kanila. Babarilin na sana nila ako, ngunit mas mabilis ako sa kanila. Naglabas ako ng tatlong daggers at ibinato ko 'yon sa tatlo. Sunod -sunod. Lahat ng iyon ay tumama sa noo nila.
Truthfully, wala akong pakialam kung makakapatay ako sa kanila. Dahil kung hindi ko sila papatayin, ako ang mamamatay. Kami!! UNA-UNAHAN LANG.
Tuluyan na akong lumabas at ngayon, nasa garden na ako. Ramdam ko na maraming nakapaligid sa akin.
Hindi ako natatakot. Bagkus, na-e-excite pa ako. Lumabas na silang lahat. Pinalibutan nila ako. Lahat sila nakahawak ng katana, kunai, shurikens at iba pa. Maya-maya lang, ang iba sa kanila ay binato ako ng kanilang shurikens.
Agad kong ginamit ko ang technique ko-- Shadow-- para pang-iwas sa mga ibinabato nila. Eto rin yung ginamit kong technique sa laban namin ng Tiger Claw.
I sway my body to the left then to the right. Faster and faster. Lahat ng shuriken at mga dagger na papunta sa akin, iniiwasan ko. At ang iba noon, I catch them, then I throw them back at lahat ng iyon, sinisigurado kong tumatama sa kanilang mga dibdib. Tumagal iyon ng ilang minuto. When they saw that it did nothing, they stopped throwing those shurikens and daggers.
As for me, I stop using my shadow technique. After a while of staring at them, I smirked. I gripped my twin gun tighter as I jumped backward when three of them ran towards me while they slashed their swords in my direction. I shoot them to the heart while I am in the air.
I somersaulted and kicked the one's whose in my back. I tumbled three times backwards when some of them shot me many times.
While dodging, binaril ko din sila, which luckily, it pierced them.
Pagkatapos noon ay tumakbo ako sa palibot ng garden at ngumiti na naman ako nang makita ko silang nakikipagsabayan sa akin. Habang tumatakbo ako, I shot them one by one.
Minutes passed. Ubos na sila. While I was standing there, not minding the bloody bodies near me, I heard footsteps that were nearing me. I just dropped my hand, and after that, lumitaw na sa harapan ko ang mga miyembro ko.
"Tapos na? "tanong ko sa kanila.
"Yes! All is clear now. " sagot sa akin ni Hunter through our earpiece, as he normally did, using his ever serious but soft-spoken voice, na nasa computer room pa rin niya. Ang kanyang safe haven.
"Good. "sabi ko.
Tiningnan ko ang mga nasa harap ko. Lahat sila. Bakas ang dugo sa kanya-kanyang damit pati na sa mukha. They have small cuts, but I saw that they're not bothered by them, so I guessed it's okay.
I'm glad.
"You need to go back to the Philippines, Leader. " sabi ni Hunter na lumitaw bigla sa likod ko.
"His right. " pagsang-ayon ng iba.
"Paano kayo? " tanong ko sa kanila.
"We are fine here. "Sagot ni Knight.
"But---"
"No buts. " putol sa akin ni Nickolai.
I stayed silent. Maya-maya lang habang tinititigan ko silang lahat, napabuntong-hininga ako.
"Okay. " sang ayon ko na lang.
Alam ko na ang nangyayari. I need to go back to the Philippines immediately. 'Cause Japan is no longer safe for me for now. I need to unwind. To take a break, while my people will search who is aiming for me, for my life.
Hindi ko man gustong umalis, pero sa mga nakikita ko sa mga miyembro ko, mas gugustuhin pa nilang umalis muna ako at sila na ang bahalang gumawa ng lahat. Kahit ipagpilitan ko mang hindi umalis, alam kong gagawin nila ang lahat para gawin ang gusto nila. And for that, I can't do anything but comply. I can only pray that they will be safe. That nothing will happen to them. Kung may mangyari man, malalagot sila sa aking lahat.
"I guessed this is a goodbye. " wika ko sa kanila.
"No, this isn't." Sagot ni Misha
"You know it's not permanent Chīsana ko. (little one)" Pagpapatuloy ni Tricka habang hinawakan niya ang buhok ko.
"We'll see each other SOON. " Knight said, smiling.
"Cause we will miss you. We'll be fine, okay. Trust us." Macrinus gently said too.
"Just stay put okay? We will update you always." Nick comforted me.
The others nodded and smiled at me.
Tumingin ako sa kanila.
They were all looking at me reassuringly.
Okay. Fine. I need to run away. FOR NOW!!
RUNNING AWAY from the people who want to KILL ME!! But don't get it twisted—it's not because I'm a coward. I just want to see their next move. We want to see what happens the moment they find out I've left.
(Insert
RUNAWAY
by Linkin Park.
I wanna runaway
Never say goodbye
I wanna know the truth
Instead of wondering why
I wanna know the answers
No more lies
I wanna shut the door
And open up my mind. . . .. . . .. . .)
"Sayōnara, Nihon. Imanotokoro wa. (Goodbye Japan. For now.)"