Lyria konuşuyordu.
Ama Suko artık sesi duymuyordu.
Çünkü o anda sistem devreye girdi.
Görünmez bir katman, sahnenin üstüne bindirildi. Normalde sadece içsel analiz için kullanılan ölçüm protokolü otomatik olarak başlatılmıştı. 105. formun son kullanımı, veri tabanında hâlâ "tamamlanmamış" olarak görünüyordu.
Bu yüzden sistem denedi.
Suko'nun varlığını okumayı denedi.
Önce fiziksel değerler.
Güç: Inapplicable
Hız: Inapplicable
Dayanıklılık: Inapplicable
Sonra uzay-zamansal bağ.
Konum: Inapplicable
Zaman Etkileşimi: Inapplicable
Mekânsal Referans: Inapplicable
Sistem bir an durdu.
Ardından kavramsal tarama başlattı.
Nedensellik Bağı: Inapplicable
Olasılık Etkileşimi: Inapplicable
Varlık Durumu: Inapplicable
Hata vermedi.
Çünkü hata oluşması için bile bir sonuç gerekiyordu.
Ama sonuç yoktu.
Tarama derinleştirildi.
Suko'nun uzay-zamanın bir parçası olmadığı kaydedildi. Kavramlara bağlı olmadığı kaydedildi. Olasılık alanında bulunmadığı kaydedildi. Varlık ve yokluk ayrımına dahil olmadığı kaydedildi.
Sistem bunu bir kategoriye oturtmaya çalıştı.
Kategori oluştuğu anda silindi.
Yeni bir sınıf açıldı.
Tanımlandığı anda kendini iptal etti.
Ontolojik eşleşme başlatıldı—
eşleşecek bir ontoloji bulunamadı.
Hiyerarşi kontrolü—
uygulanamadı.
Katman analizi—
uygulanamadı.
Seviye referansı—
uygulanamadı.
Çünkü Suko:
Bir sistemin içinde değildi.
Herhangi bir yapının parçası değildi.
Herhangi bir gerçekliğe, kurguya, anlatıya veya mantıksal modele dahil değildi.
Aksine—
Hikâye, anlatı ve kurallar; onun var olabilmesi için değil, onu açıklamaya çalışırken oluşan yapılardı.
Suko'nun varlığı, o yapıların sebebi değildi.
O yapılar, Suko'yu anlamlandırma girişimiydi.
Sistem son bir kez denedi.
Tanım oluştur.
Dil üret.
Açıklama yaz.
Cümle başladı—
ve tamamlanmadan anlamını kaybetti.
Çünkü kullanılan dil, onu tanımlamaya çalışırken işlevsizleşmişti.
Ekran karardı.
Tek bir satır kaldı:
Statü: Inapplicable
Lyria hâlâ konuşuyordu.
Ama artık bu sahne, bir olay değildi.
Sadece açıklanamayan bir şeyin etrafında oluşmuş bir girişimdi.